Nasim - نسیم
by Jumaprojets
About this track
نسیم، پرترۀ آهنگینِ جهانگیرخان است. خلاصۀ مَرامی که همۀ عمر با آن زیست. کی پدید آمد؟ اوایل دهۀ بیست؛ وقت تبعید و تنهایی در تهران. در کشاکش جنگ ویرانگر دوم؛ آنگاه که گیلان جِان در اشغال ارتش سرخ شوروی بود. آیا کسی آن را شنید؟ هرگز! کلمه اما ماند تا امروز. و ما خواندیمش. ما از آن ترانه ساختیم. شمایل مردی را که در عصر قحطی آزادی، در میانۀ واقعه ای هول آور و سخت و سوزنده، مثل نسیم بود؛ روحبخش و بارور و پوینده... نسیم (روایت چهارم از آلبوم اوخان) شعر: جهانگیر سرتیپ پور (دهۀ بیست خورشیدی) آهنگ و اجرا: جوما انتشار: دیماه 1403 زبان: گیلکی من نسیما مانستم، گاهی، کوهانا سر دست نوازش کشمه، ردّا بَم گاهی اَیَم دشتا میان. من سبزه زارانه دورون سورخه گوله کش کشمه، ردّا بَم. آی رَدّا بم... دامن زنم گَه آتشِ ذوقا، تسکین دهم گه سوزش شوقا گوشه کناران تا دینم، وَل پَرک بی¬تابی کونه سینه بر آتش کشمه ردّا بَم بی من کویا دریا خروشان به دریایی از موجَش نمایان به بر آسمان از جوشها، از روشن و خاموشها بس نقش دلکش کشمه، ردّا بم آی رَدّا بم... برگردان به فارسی: من مانند نسیمم، گاهی، بر سر کوهساران دست نوازش می کشم و می گذرم گاهی می آیم به میان دشت، من درون سبزاران گل سرخ را در آغوش می¬کشم و می گذرم. آی! می گذرم... گاهی به آتشِ ذوق دامن می زنم، گاهی سوزش شوق را تسکین می دهم در گوشه و کنار تا می بینم شعله ای می لرزد و بی تابی می کند سینه بر آتش می کشم و می گذرم بدون من کجا دریا خروشان می شود؟ یک دریا از موجش نمایان می شود؟ بر آسمان از جوشها، و از روشن و خاموشها بسیار نقشهای دلکش می کشم و می گذرم آی! می گذرم...